Turkse nee-stemmers ‘referendum’ lopen op eieren

Vrouwen van de seculiere oppositiepartij CHP vormen op een plein in Izmir het woord hayir (nee)

Als gevolg van de staatsrepressie in Turkije dienen campagnevoerders die oproepen ‘nee’ te stemmen bij het Erdogan-referendum in april uitermate creatief te werk te gaan.

De Turkse islamist Erdogan houdt op 16 april een schijnreferendum voor een aanpassing van zijn grondwet. Wanneer een meerderheid van de bevolking in binnen- en buitenland ‘ja’ stemt wordt het huidige parlementaire stelsel vervangen, waardoor alle uitvoerende macht bij Erdogan komt te liggen. Het woord ‘nee’ is inmiddels taboe in Turkije. Verschillende mensen die campagne voeren om tegen te stemmen, zijn al opgepakt.

De mainstream media fungeren als hetzerige propagandakanalen voor het repressieve regime. Een campagne om het roken te ontmoedigen werd in allerijl ingetrokken omdat er ‘nee’ op het billboard stond. Volgens een parlementariër kon dat nog wel eens verkeerd geïnterpreteerd worden. De Chileense film No, over het referendum in Argentinië waardoor dictator Pinochet in 1988 het veld moets ruimen, is geschrapt uit het aanbod van het online-platform DigiTürk.

Het is evet (ja) wat de klok slaat. De campagnevoerders die oproepen hayir (nee) te stemmen, dienen gebruik te maken van alternatieve wegen. „Het is duidelijk dat dit geen eerlijk referendum wordt, maar we hebben geen tijd om te klagen. Als we niet op een normale wijze campagne kunnen voeren, dan vinden we wel een andere manier. Dit is onze laatste kans”, zegt Esref Ulasan tegen een Turkse correspondent van Trouw. Geen eerlijk referendum, een schijnreferendum dus.

Esref is verbonden aan tercih hayir (kies nee), een beweging die probeert de nee-campagne van onderaf op te bouwen. Dat gebeurt zo lokaal mogelijk: iedere wijk in Istanbul heeft haar eigen facebookgroep en organiseert evenementen. Centraal overleg verloopt via woordvoerders en een algemene website. „De meeste mensen in mijn werkgroep kennen elkaar nog van het Gezi-tijdperk”, vertelt Esref, refererend aan de protesten tegen premier (thans compleet gestoorde dictator) Erdogan rondom het Gezi-park in Istanbul in 2013.

Ondanks de staatsrepressie is het wel degelijk mogelijk om een nee-campagne te voeren. Zoals via sociale media als Twitter, of bijvoorbeeld door heel snel hayir-stickers door de wijken te plakken. Ook rondom universiteiten wordt campagne gevoerd, meldt Trouw. Studenten gebruiken humor om de nee-campagne een positieve lading te geven. Neem het hayir-hardlopen, waarbij groepjes jongeren door de wijken sprinten terwijl ze zo hard mogelijk ‘nee!’ roepen.

Share Button

1 Reactie op Turkse nee-stemmers ‘referendum’ lopen op eieren

  • Antares schrijft:

    Erdogan is een gestoorde dictator. Het nadeel van die denktrant is dat men niet nagaat waarom Erdogan zo handelt. Hij is een leider die in het binnenland een machtige speler is en die daarbuiten slechts een gemiddelde invloed heeft op het wereldgebeuren. Hij probeert de belangen van Turkije zo goed als hij kan te bevorderen. Dat is precies wat een leider van een land behoort te doen. Men kan het daarbij oneens zijn met zijn zienswijzen en opvattingen maar wanneer men niet in ogenschouw neemt met welke krachten hij te maken heeft dan raakt iedere observatie kant noch wal. Vanuit zijn standpunt gezien vormen de Koerden de grootste bedreiging van zijn land en hij weet dat het westen aan de kant van de Koerden staat.

    Vanuit Duitsland kwam onlangs het bericht dat er geen enkel bewijs zou zijn dat Gülen iets met de recente couppoging te maken heeft gehad. Trouw neemt het op voor een Soros-achtig protest in een tot nu toe soeverein land. Sinds Erdogan meer de koers van Rusland en minder die van de Verenigde Staten is gaan varen zie je dat westerse krachten zich tegen Turkije keren. Het westen zou blijkbaar het liefst een Turkse Lente willen zien, vergelijkbaar met de Arabische Lente die Libië heeft verscheurd, een plaag die zich heeft uitgebreid tot in Syrië wat aan honderdduizenden mensen het leven heeft gekost. Het westen heeft er blijkbaar ook geen enkele moeite mee om voor miljarden aan wapens te leveren aan Saoedi-Arabië, zelfs terwijl het is verwikkeld in een aanvalsoorlog tegen Jemen.

    Het stichten van een Koerdische staat zou inhouden dat Turkije, Syrië, Irak en Iran moeten worden opgesplitst. Dat is een diabolisch plan en Turkije weet dat. In Irak zijn ‘we’ al bijna klaar met de klus, in Syrië is ‘ons’ werk in voortgang, Iran is in voorbereiding en nu dus ook Turkije.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*

Nieuwsbrief
Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief:
Rubrieken
Volg ons op twitter