Klap in het gezicht

 08

Auto-da-Fé is een re-release van het Nederlandse harsh noise project Svartvit van Kevin Jansen. De 16 minuten durende cassette bevat twee nummers met een hoge intensiteit aan geluid.

De ruimte vult zich met alomvattende geluidslagen. Summiere aanpassingen van het geluid en de intensiteit bieden meer ruimte aan de noise of andere frequenties, hetgeen resulteert in een fysieke reactie op het geluid. De kracht van de tape zit ‘m in de korte duur van de twee composities die je een auditieve klap in het gezicht bezorgen, met ergens ver op de achtergrond de loop van een schreeuw.

Het nummer Pseudo Solidarity is gebaseerd op ervaringen die Kevin heeft opgedaan tijdens een solidariteitscampagne voor de Grand Jury Resisters, een groep politieke gevangenen in Amerika. Wat hem daarbij opviel is dat er weliswaar een hausse is aan activiteiten om deze anarchisten te ondersteunen, maar zodra er minder aandacht is voor de zaak verslapt de aandacht, terwijl dat nu juist hét moment is om solidair te zijn.

De hoes van de cassette toont ons een afdruk uit het boek Die Blendung van de Duitse schrijver Elias Canetti, geschreven in 1935 maar verboden door de nazi’s. Deze afbeelding spreekt mij meer aan dan die van de eerdere gelijknamige tape, welke bestaat uit beelden van de inquisitie en naderend onheil, geheel in de traditie van black-metal of occulte noise. De re-release straalt meer het DIY-concept uit, is creatiever qua opzet en vormgeving.

Kevin Jansen ging in 2008 van start met zijn muzikale project Svartvit. Inmiddels is het uitgegroeid tot een uitlaatklep voor woede, frustratie en de vele vragen die deze huidige samenleving oproept. Muzikaal wordt Kevin geïnspireerd door tal van bronnen, zoals DIY punk, anarchisme, sociaal-politieke thema’s, maar ook bands als The Rita, Vomir en Sword Heaven. Het anarchisme zit ‘m met name in het zoveel mogelijk in eigen beheer willen regelen en dat uitgaven van Svartvit beschikbaar zijn voor iedereen.

De live-optredens van Svartvit zijn een belevenis op zich. Middels effecten en zelfgemaakte instrumenten van steen en metaal wordt een dusdanige geluidsmuur opgebouwd die welhaast meditatief werkt. De destructie van steen en de fysieke krachten gedurende het spel maakt van de performance een ware belevenis van goed opgebouwde harsh noise, waarbij niet-subtiele geluiden en bewegingen een krachtig destructief geluid voortstuwen.

Jan Kees Helms

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken