No Future

36

Niton Decay

Seja Records is een klein label uit Amersfoort, gerund door Johan Buurke. Zijn muzikale roots zijn te herleiden naar de periode van eind jaren ’70 en de jaren ’80: punk, new wave en no wave. Geïnspireerd door het hoge DIY-gehalte binnen een deel van deze muziekstromingen, besloot Johan zelf een label op te richten. Daarbij stond zijn liefde voor kwalitatief goede muziek centraal, uitgebracht in een kleine oplage.

Fatal Casualities bestaat uit de Zweedse muzikanten Stefan Ljungdahl en Ivan Hirvonen. Het duo startte in 1986 met optredens en nam een aantal demo’s op. In 1991 stierf dit muzikale duo een stille dood. Negentien jaar later stuurde Stefan een opzet voor het nummer Aim op naar Ivan, waarna het plan voor een mini-album was geboren. Het album Paria, dat zes tracks bevat, verscheen vervolgens in 2012 op het label Seja.

De muzikanten nemen je op Paria mee in hun maniakale wereld, waarbij geen keuze wordt gemaakt in de taal waarmee de tracks ten gehore worden gebracht. Niet dat dit wat uitmaakt, maar het sluit wel mooi aan bij de muziek die qua sfeer in elk nummer omslaat. Zo worden er enerzijds nachtmerries gecreëerd, om vervolgens plaats te maken voor pulserende industriële beats. Het album staat bol van de verwijzingen naar experimentele electronic body music, industrial en new wave. De cd is een intensieve beluistering waard.

Het album Cage van het Duitse Niton Decay is weloverwogen opgebouwd. Hier is sprake van een troosteloze sfeer, geënt op het eindeloze bestaan in de stad waarbij je niet meer als mens leeft maar als een ID, in de gaten gehouden wordend door een fictieve vijand. Stefan Gonser is de man achter dit elektronische project, waarin hij teruggrijpt naar de muziek van Joy Division, Coitus Int en de eerste elpees van New Order en Anne Clark. Een tekst als as we live our little lives, as we tell our little lies, as the world keeps turning round zou zo door Clark voorgedragen kunnen worden.

De stem van Stefan klinkt dan ook als een laag die over de muziek heen ligt. Geeneen laag neemt de overhand, de sfeer blijft ingetogen en dreigend. De kracht van het album zit ‘m voor mij dan ook in de weloverwogen composities waarbij iedere geluidslaag de nodige aandacht krijgt en verdient. De donkere sfeer is passend bij de beklemmende tijdsgeest, waarbij de mens meer en meer een nummer wordt en verzinkt in zijn somberheid. Een prachtige plaat voor deze herfst.

Jan Kees Helms

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken