enough said 1

De Amerikaanse regisseuse en scenariste Nicole Hofocenter maakt bitterzoete komedies over liefdesrelaties tussen mensen. Enough Said is haar meest conventionele film tot nu toe, maar het ontbreekt ook nu niet aan haar karakteristieke scherpte.

Het is op zich een uitgemolken genre de relatiekomedie, ofwel de romantische komedie. Hofocenter heeft als regisseuse altijd een verrassende en verfrissende kijk op menselijke relaties. Enough Said is minder scherp dan haar Friends with Money en Please Give, briljante komedies die een maatschappelijke lading hebben. Het hete hangijzer van het klassenverschil in de Amerikaanse samenleving wordt in die twee komedies subliem uitgewerkt.

Enough Said handelt over de gescheiden masseuse Eva (Julia Louis-Dreyfus) die valt voor Albert (James Gandolfini), een gescheiden man die werkt als archivaris van klassieke tv-programma’s. Beiden zijn begin vijftig en hebben een tienerdochter die op het punt staat het ouderlijk nest te verlaten. De crux van de film is dat Eva haar oordeel over haar nieuwe minnaar Albert voortdurend toetst aan de mening van anderen, ze vertrouwt haar eigen oordeel namelijk niet.

Op die manier belandt ze in een mijnenveld van twijfels. Wanneer Eva vriendschap sluit met de dichteres Marianne (Christine Keener) dringt bij haar het besef door dat deze vrouw de ex is van Albert. Marianne vertelt haar alleen maar lelijke dingen over Albert. Eva echter verzwijgt tegenover Albert en Marianne dat ze weet van hun vorige onderlinge relatie, dat gedraai leidt natuurlijk tot ellende.

De plot is op zich knap bedacht en hilarisch uitgewerkt, maar doet teveel denken aan een simpele soap of sitcom. De sterke acteurs en de vanouds sprankelende en scherpe dialogen van Hofocener tillen de film echter over de plot heen. Julia Louis-Dreyfus is een uitgekiende comédienne met een fantastische timing. De show wordt echter vooral gestolen door James Gandolfini, die in een van zijn laatste rollen de vriendelijke en zachtaardige beer van een vent met veel gevoel voortreffelijk gestalte geeft.

Gandolfini overleed vorig jaar op 51-jarige leeftijd, waardoor deze filmrol een melancholische lading krijgt. Ook al omdat hij hier een voor hem ongewone rol speelt als de kwetsbare Albert. Gandolfini werd beroemd door zijn rol in de gangster tv-serie The Sopranos. Voorts speelde hij in zijn filmrollen altijd autoritaire en dreigende personages. Dan moet deze filmrol hem veel voldoening gegeven hebben. Zijn vroegtijdig overlijden is een groot gemis.

Het onwaarschijnlijke koppel in het hart van de film is verfrissend om te ervaren. De manier waarop tegengestelde zielen elkaar weten te vinden, wordt grappig en subtiel weergegeven. De wijze waarop Albert en Eva met hun emotionele bagage uit vorige relaties omgaan, is herkenbaar en treffend getroffen. De personages daaromheen hangen lichtjes tegen karikatuur aan, al geeft Christine Keener, die in bijna alle films van Hofocener heeft gespeeld, haar nare personage behoorlijk wat diepte.

Enough Said mag dan de complexiteit van de vorige films van de regisseuse missen, niettemin valt er veel te genieten. Een visueel betoverende film zal Hofocener wel nooit maken, het geheel oogt als een doorsnee tv-film. Maar het verbale vuurwerk in de vorm van scherpe dialogen maakt veel goed. Hofocener blijft een van de interessantere filmregisseurs in Amerika.

Ulrik van Tongeren

Enough Said (Warner, 2013), nu in de bioscopen.

 

Door ravage

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*