De ondraaglijke perversie van het parelkettingfeminisme

26

Het feminisme is onder invloed van elitair liberalisme verkracht door carrièrejagers en wannabe’s. Gebruiken en gebruikt worden is nu de norm, de hoer het belangrijkste rolmodel.

     door Hector Reban

Wanneer ergens via een carrousel lucratieve posten te verdelen vallen, is de ongekroonde koningin van het liberaal feminisme niet ver weg. Neelie Kroes – gelakt, gestift en gebotoxt – waarschuwt de regeringsleiders voor de laatste keer. Neem gelijkheid serieus! Tien vrouwen in de Europese Commissie graag! Wel inclusief haarzelf, dat spreekt voor zich.

Tekorten aan vrouwen in bolwerken van mannelijke macht is een probleem dat met grote slagvaardigheid bestreden dient te worden. Er is een schrijnend gebrek aan vrouwelijke dictators in de zelf coöpterende top van het bedrijfsleven. We kunnen ook best wel wat meer vrouwen gebruiken in het management dat martelkamertjes en drones aanstuurt. En niet te vergeten: er zijn op korte termijn meer vrouwelijke sociopaten nodig in de warrooms van plunderende banken. Kom op beste mensen, doe eens beter je best hoogwaardig kwalitatieve vrouwen voor deze belangrijke posten te vinden!

Neelie zelf heeft ontegenzeggelijk grote kwaliteiten. Niemand weet haar eigen belang zo vernuftig voor te stellen als zijnde algemeen (vrouwen)belang dan deze gewiekste liberale dame. Neelie steeg dan ook als een komeet toen ze door kreeg dat zelfs zij, bevoorrecht geboren, een kenmerk had van een maatschappelijk achtergestelde groep. Zij bleek namelijk net als de massa thuiswerksters die regentesk Nederland op hun plaats hield, ook vrouw. Met die kennis op zak sprong Neelie vliegensvlug op de zegekar die de emancipatiebeweging vanaf de jaren ’60 door de straten van bekrompen Nederland reed.

Sindsdien is de carrière van Neelie, naar eigen zeggen en volgens haar trouwe volgelingen, het grote voorbeeld van het succes van het gelijkheidsideaal. Daarom zien we tegenwoordig vrouwen met parelkettingen om de nek en gekleed in dure, op maat gesneden mantelpakjes voor gelijkheid borrelen in vrouwennetwerken die ‘zijn gericht op loopbaan en ondernemerschap’.

Samen-voor-ons-eigen manoeuvreren zij zichzelf eendrachtig voor topposities en particuliere macht. De vrouw uit de hogere middenklasse is allang niet meer tevreden met het luxe leventje dat is afgeleid van de positie van haar echtgenoot. Zij wil nu zelf ervaren hoe het is om te regeren over grote arbeidslegers mannen en -vrouwen. Duizend weerloze mensen kunnen ontslaan, nét als je man, dát is pas ultieme gelijkheid. Geen gezeur, wij ook directeur!

Een schoonmaakster, secretaresse of thuisverzorgster heeft natuurlijk helemaal niets aan de elitaire particuliere carrières van Kroes & co. De ‘topvrouwen’ tonen dan ook geen enkele spoortje solidariteit met vrouwen die in een andere realiteit leven of gewoonweg weinig zien in een ratrace. Integendeel. Door zichzelf als norm te stellen, draagt de happy few de boodschap uit dat wanneer je geen directeur of carrièrejager bent, je werk of leven ‘minder’ is, iets voor de sukkels en losers in de meritocratie.

Eigenlijk hebben de liberalen het gelijkheidsideaal kundig uitgekleed door de American Dream op het feminisme te projecteren. Als je maar wil, kan alles, hoewel je wel hetzelfde moet willen als de carrière jagende man. Het beeld van de ‘sterke vrouw’ wordt geëxalteerd. Waarden als concurrentie, carrièrezucht en persoonlijke macht worden verheerlijkt. Topposities worden gemythologiseerd, betaalde arbeid is heilig. Vrouwen moeten vooral de arbeidsmarkt op geëmancipeerd worden. Emanciperen is in die zin ook heel gemakkelijk. Eigenlijk hoef je je als vrouw alleen maar te conformeren aan mannelijk gedrag. Trap en lik maar lekker mee in de hiërarchie, en we worden allemaal vanzelf gelijk.

Als je daarbij je borsten en billen inzet, dan maak je ook nog eens ‘optimaal gebruik’ van al je ‘persoonlijke activa’. Je moet jezelf zo voordelig mogelijk ‘als een product in de markt zetten’, anders word je door geen baas genomen. Niet zo vreemd dat ook de prostituee en playmate een imagoverandering hebben ondergaan onder invloed van het liberaal feminisme. Vroeger werden zij toch vooral gezien als speelballen van macht misbruikende mannen, die uiteindelijk de meeste vruchten plukten van de min of meer onvrijwillige samenwerking. Nu zijn zij zogenaamd ‘zelfbewust en zelfstandig’, met volledige controle en zelfbeschikking over de girlpower in zichzelf. De verdiensten in hun zak bewijzen het.

Wie zodanig is geïndoctrineerd in de grondbeginselen van de misogynie, zal uiteindelijk de grootste vernedering voorstellen als de kracht van de eigen keuze. In een samenleving waarin geld de maatstaf is voor succes en je hoereren voor een baas de norm, is het goed voorstelbaar dat de grootste hoer zich kan beroepen op het grootste succes. Je bent ook geen hoer, je bent een slimme entrepreneur die handig gebruik maakt van de mogelijkheden die de markt biedt. De mentaliteit die het liberale feminisme feitelijk propageert is die van de vechteconomie, van jezelf een weg slijmen en ellebogen naar de ‘top’, door te gebruiken en gebruikt te worden.

Vrouwelijke rollen moeten daartoe worden vervangen. Vrouwen moeten als mannen worden. Moeders moeten werknemers worden. Kwetsbare werkneemsters in de prostitutiebranche en pornohoek moeten zich zelfbewuste zelfstandigen voelen. Moslimvrouwen moeten zich meer als westerse vrouwen gedragen, dus vrijer met seks omgaan om, zeg maar, hun kansen op de arbeidsmarkt te vergroten. Potten met testosteron moeten vrouwelijker worden, want homoseksualiteit is prima, maar je moet wel werken aan je attractiviteit op de markt.

Het liberaal feminisme schrijft nogal dwingende rollen voor. Aan vrouwen. Gelukkig mogen mannen gewoon mannen blijven en wordt instituties van ongelijkheid geen haar gekrenkt. De grootste winst van het liberaal feminisme zit veilig in de zak van de man.

Share Button

14 Reacties op De ondraaglijke perversie van het parelkettingfeminisme

  • Sandra schrijft:

    Totaal uit de lucht gegrepen dit stuk, het lijkt me een weergave van de persoonlijke attitude van een man die een probleem heeft met succesvolle vrouwen. Hoewel ik haar politieke stroming niet aanhang, zie ik dat Neelie Kroes en anderen moeite doen om vrouwen kansen te bieden. Zowel vrouwen met sterke ambities, als zonder. Fijn als vrouwen carrière kunnen maken. Maar vooral van belang is dat vrouwen zelf een voldoende inkomen kunnen verdienen, waardoor ze autonoom keuzes over hun leven kunnen maken. Dat biedt vrijheid, gelijkwaardigheid en gelijke kansen. Dat een succesvolle vrouw met een parelketting, nagellak en wie weet, botox, zich daar voor in zet, vind ik uitstekend. Zij is vrij om te kiezen welke ketting en nagellak ze mooi vind en of ze al dan niet botox wil gebruiken. Ze heeft daar gelukkig geen goedkeuring voor nodig van dhr. Reban.

  • Ernst schrijft:

    Sandra, met je loze diskwalificatie en ad hominem in je eerste zin geef je al blijk er geen reet van begrepen te hebben. Vervolgens begin je doodleuk de mantra’s te herhalen die Reban nu juist doorgeprikt heeft. Hij problematiseert nu juist “succes” in termen van geld en persoonlijke macht. Omdat het beide zaken zijn binnen het kapitalistische model die doorgaans tot weinig vrijheid en gelijkheid leiden.

    Jouw redenatie komt er op neer dat een verandering van thuis patriarch die je huishoud geld geeft naar het patriarchaat van het kapitalistische bedrijf, waarin je je geest en lijf verhuurt in ruil voor geld, een vooruitgang is. Nee dus. De nadruk op carrière en betaald werk is in hoge mate congruent aan de patriarchale instituties die we kennen: hiërarchie, loonarbeid en andere instituties die inherent ongelijkheid promoten (leger, bankenwereld enz.).

    Kennelijk wordt de inherente ongelijkheid van hierarchie op zichzelf niet ter discussie gesteld, en dat maakt het liberaal feminisme een tegenstrijdigheid in zichzelf. Je bent niet zelfstandig en onafhankelijk in de liberale economie. Jouw beeldvorming rond vrijheid-blijheid en o, wat zijn we zelfstandig, laat zien dat je de basis axioma’s van de status quo zo adequaat hebt geïnternaliseerd, dat je de punten die Reban maakt, compleet mist.

    Vervolgens zeur je over een betuttelende schrijver die zich zou bemoeien met lippenstift en botox. Alweer de plank finaal misgeslagen. De schrijver geeft op basis van een stereotypering (kijk op de foto hoe goed Neelie eraan voldoet) dat deze vorm van feminisme voornamelijk draait om carrieremaken, om middenklasse-idealen. Met serieuze politieke gelijkheid heeft het idd NIETS te maken.

  • Sabine Neuteboom schrijft:

    Vrouwen aan de top en zeker de liberale vrouwen doen NIETS voor vrouwen onderaan de maatschappij. Ik probeer al 13 jaar uit de bijstand te komen, en alles wat je probeert wordt alleen maar onmogelijk gemaakt met hun idiote regeltjes. Hoe vaak ik niet bedreigend was en als concurrentie werd gezien door de zzp-ers die allemaal bang zijn dat de visvijver te klein is! Jaloezie is onder vrouwen wel het ergst. De kreeftenmand, wordt het ook wel eens genoemd. En altijd ligt de armoedeval op de loer. Hou toch op over emancipatie in dit land, Het is ons kent ons en vriendjespolitiek wat hier regeert. De rest moet zijn bek houden en buigen.

  • AdVader schrijft:

    primair doel van femini$$me is het mollen van normale gezinnen, dus meestal van kinderen&vaders, net als homosexualiteit&atheïsme is ook femini$$me een ziek&gekmakende postmoderne pseudologische LEUGEN, postmodernisme vernietigt de samenleving, postmodernisme vernietigt de wereld.

  • Marita Stomp schrijft:

    Heel gaaf artikel dit !

    precies ik heb er niets aan toe te voegen !
    Ik was voormalig bijstandsvrouw maar heb me er langzaam uitgewerkt via postbezorgerwerk en de schoonmaak.
    het lukt maar niet om een beter betaald baantje te vinden ,te krijgen.
    Na het werken bij Eurest als schoonmaakster op de directieafdeling van Leaseplan ,ja ik was wel hogerop shit aan het
    opruimen na drie keer een half jaar te hebben gewerkt ,is mijn contract niet verlengd.
    Steeds harder werken in drie uur tijd en boven onze hoofden werden weddenschappen gedaan of we weer door de
    keuring kwamen!notabene!

    Je moet zichtbaar aanwezig zijn geweest maar liever niet zichtbaar in de schoonmaak.
    Ondertussen worden wij harde werkers kaalgeplukt door zorgverzekeraar ,woningbouw en overheid.
    mensen worden tegen elkaar opgezet
    De mensen die de bedrijven hebben geprivatiseerd ,die roepen nu dat wij aan de onderkant elkaar moeten verzorgen en opvangen.
    .Participatie samenleving ha ha ha ha ha
    Deze mensen hebben zelf allerlei party,s en borrels en grote huizen en vakantie ,er word voortdurend nieuw geld voor ze aan gemaakt.
    Het kan echt niet aan mijn motivatie liggen want ik ben heel gemotiveerd om te werken!

    Nu ben ik baanloos.

    Er is niet genoeg werk er zijn gewoonweg te weinig banen!
    Goed ik heb mijn punt gemaakt en wil jou heel erg bedanken voor de perfect verwoorde column!

    met vriendelijke groet,

    Marita Stomp

  • Hector Reban schrijft:

    Geen dank, Marita. Graag gedaan!

    Hopelijk woon je niet in een gemeente waar ze “werk in de seksuele dienstverlening” als “passende arbeid” zien. Want die kant gaan we wel op, ben ik bang. De shit opruimen van mensen die je vernederen, is al erg genoeg. Maar niets is te gek voor feministische technocraten die je aan het werk moeten “helpen”.

    groet, Hector.

  • Hector Reban schrijft:

    OPZIJ, het lijfblad van de (hogere) middenklasse vrouw, heeft een oeuvreprijs toegekend aan Neelie Kroes. Ook kreeg de voorzitster van de raad van bestuur van TNT, Herna Verhagen, een prijs,die voor de machtigste vrouw van Nederland.

    Volgens OPZIJ zijn dit “rolmodellen”. Een rolmodel zoekt dus naar posities met veel private macht waarin het ontslaan van massa”s mensen, waaronder ook vrouwen, en het zoeken naar high shareholders value wordt gevierd als bereiken van “succes”.

    Dat is idd succesvol. Vanuit de normen van de strak hiërarchische paternalistische instituties van het graaikapitalisme bekeken.

    Dat het succes van 1 Herna Verhagen gepaard is gegaan met het ontslag van duizenden vrouwelijke postbezorgers, doet niet ter zake. Hier heeft u het gelijkheidsideaal van OPZIJ.

    http://nos.nl/artikel/722561-herna-verhagen-machtigste-vrouw.html

    • Hector Reban schrijft:

      Dank voor de link, Dirk. Ik denk dat ik in bovenstaande column wel ongeveer de strekking van zijn verhaal te pakken heb gehad.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken