Above Us All

above us all 1

Films met een sterke experimentele inborst halen zelden de bioscoop. Above Us All van de Nederlandse regisseuse Eugenie Jansen, opgenomen in 3D met 50 frames per seconde, daarentegen wel. De dubbele 3D-camera die langzaam 360 graden draait leverde de acteurs en de technici behoorlijk wat beperkingen op. De film is vooral interessant als vormexperiment. Hier wordt grensverleggend omgesprongen met complexe filmtechnieken.

Above Us All vangt aan in het dorre woestijnlandschap van Australië waar zich gigantische ruimtetelescopen bevinden. De Vlaamse vader van het tienermeisje Shay is sterrenkundige, haar moeder Aboriginal. De beelden worden ingeleid met een mythisch Aboriginal verhaal, het gezinsleven wordt in enkele korte scènes getoond. Al snel sterft de vrouw waarna de vader besluit met Shay en haar broertje terug te keren naar België.

Ze gaan in Ieper wonen waar zich tijdens de Eerste Wereldoorlog een belangwekkend slagveld afspeelde met bijna een half miljoen doden. Het is een plek waar tegenwoordig de gesneuvelde soldaten uitvoerig worden herdacht. De twee in Australië geboren kinderen hebben moeite om te integreren. De overgang brengt bij hen een cultuurschok teweeg. De dochter is opstandig, haar vader ondergaat alles passief terwijl het zoontje met zijn jeugdige onbevangenheid er het beste van probeert te maken.

above us all 2

Hoofdthema van de film is verdriet, verdriet binnen het gezin en onder de nabestaanden van de talloze gesneuvelden tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het is een filosofische bespiegeling over thema’s die nauwelijks te bevatten zijn. Jansen plaatst de oneindigheid van het heelal tegenover de verschrikkingen van een oorlog. Het is een verrekt lastig te begrijpen film die veel geduld en aandacht vraagt van de toeschouwer.

Eugenie Jansen, bekend van de films Tussenland en Calimuchobeweegt zich op het scharnierpunt van documentaire en speelfilm. Above Us All wordt gepresenteerd als speelfilm maar doet door de wijze van filmen en het gebruik van niet-professionele acteurs eerder denken aan een documentaire. Door de vele opgestapelde abstracties is het resultaat zeker niet meeslepend te noemen. Vanwege de vele technische beperkingen bij het maken van de film levert het ook al geen pakkend drama op.

Ook het verdriet binnen het gezin wordt helaas te weinig invoelbaar verbeeld. Het verdriet van de nabestaanden over de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog komt eigenlijk harder aan. Terloops komt ook nog even de toeristische industrie rond het herdenken van de Eerste Wereldoorlog aan bod. Eigenlijk is dat onderdeel nog het meest beklijvende van deze film.

Ulrik van Tongeren

Above Us All (Mokum Filmdistributie, 2014).

Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken