THE-SILENCE-OF-THE-SHEPHERD
The Silence of the Shepherd

Openingsfilm van Festival Cinéma Arabe is The Silence of the Shepherd uit Irak. Deze film van regisseur Raad Mushatat vangt aan in 2003, Bagdad is gevallen. Vervolgens gaan we vijftien jaar terug in de tijd. Op een ochtend verdwijnt het 13-jarige meisje Zahra nadat zij erop uit is gestuurd om water te halen. Het mysterie rondom haar vermissing, houdt de gemoederen in het woestijndorpje danig bezig.

Vervolgens verdwijnt ook de twintiger Saoud nadat hij naar de stad is vertrokken. Het voortvloeiende verdriet uit deze vermissingen is immens. Daarbij is er sprake van een cultuur van tradities, eer en schone schijn. De oude mannen die de dienst uitmaken zijn genadeloos. De vader van de verdwenen Zahra wordt een paria, hij verliest zijn eer. De filmmaker kiest duidelijk de kant van de machteloze vrouwen die laag in de rangorde staan.

Verrassend dat deze film uit 2014 volgens regisseur Mushatat de eerste is sinds 1990 die gesteund wordt door de regering van Irak. Het is een politieke film die haarscherp de verwoestende invloed van traditie en eer aanklaagt. Bovendien is de The Silence of the Shepherd op een bedwelmend fraaie wijze vormgegeven. De serene schoonheid van de woestijn is de achtergrond van dit aangrijpende verhaal over verlies en verdriet.

A-DAY-AND-A-BUTTON
A Day and a Button

De openingsfilm van dinsdag werd vooraf gegaan door de korte Syrische film A Day and a Button van Azza Hamwi. De maakster heeft met een verborgen camera de situatie in Damascus weergegeven. Het is een gespleten stad, bevrijd en bezet. Nergens is het veilig, de dood loert om elke straathoek. Hamwi vraagt zich af wie zij is, wat is haar identiteit? En ze is bang voor de dag van morgen. Onthutsend hoe in die paar bewogen minuten de angst in Damascus tastbaar wordt gemaakt.

De voorpremière van Atlantic. van de Nederlandse regisseur Jan-Willem van Ewijk handelt over de Marokkaanse jongeman Fettah die windsurfer en visser is. Moulay, het kustplaatsje waar hij woont, is in de zomermaanden een geliefd oord voor welgestelde windsurfers uit het buitenland. Fettah wil op zijn surfboard met zeil de driehonderd kilometer open zee van Marokko naar Europa zien over te steken, een krankzinnige onderneming in deze verraderlijke wateren.

Waarom hij weg wil uit het ogenschijnlijk paradijselijke plaatsje aan de Marokkaanse kust blijft eigenlijk de gehele film een mysterie. De film begint en eindigt met de zeereis van Fettah, daartussen bevindt zich een reeks flashbacks waarin duidelijk wordt gemaakt hoe het leven van de jongeman eruit ziet. De relatie met zijn oude vader, zijn nichtje Wisal en de westerse vrouw Alexandra wordt belicht.

ATLANTIC
Atlantic.

Atlantic. Is een dromerige film over het verlangen om te vertrekken. De plot, een geluidsband met cryptische poëtische teksten van Fettah, is niet zo belangrijk. De hoofdpersoon wordt gespeeld door Fettah Lamara, een niet-professionele acteur die volkomen zichzelf lijkt te zijn. De broeierige blik van de jongeman zorgt voor de sluimerende dramatiek. Bovendien blijkt hij een geweldige windsurfer te zijn, waardoor de film een authentieke uitstraling krijgt.

Het resultaat is zeker geen sociaal-realistische film over de hopeloze positie van jongeren in Marokko. De ongetwijfeld aanwezige armoede in Moulay wordt niet zichtbaar gemaakt, terwijl de wateren daar intussen leeg gevist zijn door westerse trawlers. Dat moet het leven zwaar maken voor de plaatselijke bevolking. Atlantic. is vooral een mooie film om anderhalf uur bij weg te dromen. De beelden op het water, enorm lastig om te maken, zijn tamelijk fraai en spectaculair gefilmd. Het is wrang om deze film te ondergaan terwijl het aangrijpende nieuws over bootvluchtelingen die in groten getale verdrinken in de Middellandse Zee onze aandacht gevangen houdt.

Ulrik van Tongeren

Festival Cinéma Arabe, nog t/m zondag 26 april in Rialto Amsterdam. Tournee: zaterdag 25 april in Filmhuis Den Haag, van donderdag 30 april t/m 3 mei in Lantarenvenster Rotterdam en op 1 t/m 5 mei in Lumière Maastricht. Atlantic. is vanaf donderdag 23 april in de Nederlandse bioscopen te zien.

 

Door ravage

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*