jason_bourne

Negen jaar na The Bourne Ultimatum (2007) verschijnt de vierde film in de Bourne-reeks van Paul Greengrass met Matt Damon in de hoofdrol. Blijkbaar hebben regisseur en steracteur al die jaren gezocht naar een goed verhaal om de cyclus nieuw leven in te blazen. Met WikiLeaks en Edward Snowden in het achterhoofd hebben ze de huidige paranoïde wereld van de cyberspionage gestalte willen geven.

Er zit altijd wel iets van politiek-sociale werkelijkheid verwerkt in de Bourne-films. Niet zo gek dat de eerste, The Bourne Identity (2002), een jaar na 11 september 2001 tot stand kwam. Overigens is de politieke invalshoek eigenlijk nooit diepgravend, het is veeleer de atmosfeer van paranoia die het hem doet. De lugubere machinaties van de CIA vormen de kapstok waaraan de films zijn opgehangen.

Het begin van Jason Bourne toont de chaos van Athene waar actievoerders en politie met elkaar overhoop liggen. Te midden van die chaos moet Jason zien te overleven. Hier is de urgentie waar de filmmakers naar streven wel degelijk aanwezig. De mateloos nerveuze filmstijl van regisseur Greengrass komt in dit deel van de film het beste tot zijn recht.

De Bourne-films zijn in de eerste plaats actiefilms waarin superspion Jason Bourne moet vechten voor zijn hachje. Ook in Jason Bourne wordt Damon door de CIA achtervolgd. Een stel bureaucraten onder leiding van de directeur van de veiligheidsdienst, genaamd Dewey (Tommy Lee Jones), bepalen achter computerschermen het lot van Jason. De CIA is tegelijkertijd bezig een superieur surveillance-programma in werking te stellen.

Het Bourne-universum lijkt gecompliceerd, maar in feite zijn de plotten tamelijk simpel. In Jason Bourne wordt nauwgezet het stramien van de eerdere films gevolgd. Zolang de makers de basis van het concept hanteren, is het een aangename film om te aanschouwen. Alles draait om de overlevingskunsten van Jason die zijn tegenstanders moet zien uit te schakelen. Bourne moet opboksen tegen de teams van de CIA die op hem jagen.

Bovendien is er een huurmoordenaar van de veiligheidsdienst die zijn eigen agenda erop nahoudt wat betreft het lot van Jason. En er is natuurlijk weer een aantrekkelijke CIA-agente, dit keer gespeeld door Alicia Vikander, die hem probeert te redden. Het is altijd een genot om Matt Damon in de iconische rol van Jason Bourne te zien. Damon verbergt op geraffineerde wijze zijn natuurlijke charisma, een sterk staaltje acteerwerk.

De verwilderde Jason die vecht tegen zijn geheugenverlies is nog steeds boeiend om te zien, al wordt dit thema deze maal niet bevredigend genoeg uitgediept. De uitwerking van de cyberspionagethematiek overtuigt in het geheel niet. Toch is het binnen het veld van talloze vervolgfilms uit Hollywood een verademing. Het is wel te hopen dat de filmmakers bij een eventuele volgende Bourne er meer originaliteit in weten te verwerken.

Ulrik van Tongeren

Jason Bourne (Universal Pictures International, 2016), nu in de bioscopen.

Door ravage

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*