gemaaid pad

 

 

 

 

 

 

om de paar weken loert de man
verwachtingsvol naar buiten
een heldere hemel, zonneschijn
geen regendruppels langs de ruiten

vastbesloten loopt hij rustig naar
de oude schuur, het peertje geeft enkele
kinderfietsjes, een versleten lampenkap
flauwe schaduwen op de stenen muur

zijn tanige handen omvatten stevig het
hengsel van de roestige grasmachine
waarvan het motortje gevuld met benzine
nog altijd naar behoren werkt

gestaag duwt hij de maaier voor zich uit
over de dijk door het snel gegroeide gras
geeft nu en dan wat extra kracht over
kluiten gewas op het lange oneffen pad

de wind doet de panden van zijn openhangende
jas alle kanten opwaaien evenals de normaal
gesproken keurig gekamde haren, het deert de man niet
hij is vastberaden het hele pad bewandelbaar te maaien

de komende weken zal hij genieten van zijn
wandelingen vergezeld door zijn vrolijke pinscher
die als een hertje zal rondspringen door het hoge gras
langs het tot de man ’s grote genoegen gekortwiekte pad

 

 

tekst Marina Verte | foto Leo Van Rozelaar
Share Button
Nieuwsbrief
Meld je aan voor de maandelijkse nieuwsbrief:
Rubrieken
Volg ons op twitter