King of the Belgians

Dat het tweetalige België ooit uit elkaar zal vallen in Vlaanderen en Wallonië schijnt een kwestie van tijd te zijn. Met deze versleten slogan zijn het regisseurskoppel Peter Brosens en Jessica Woodworth aan de haal gegaan. King of the Belgians is een heerlijke tragikomedie over een onzekere koning die zijn land wil zien te redden.

Koning Nicolas III (Peter Van den Begin) is voor een staatsbezoek in Istanbul. Wanneer hij verneemt dat Wallonië de onafhankelijkheid heeft afgekondigd wil de koning snel naar huis. Een zonnestorm houdt de vliegtuigen aan de grond en de koning en zijn gevolg komen vast te zitten in de Turkse stad. Gelukkig weet de meereizende documentairemaker Duncan Lloyd (Pieter Van Der Houwen) af van een uitwijkroute over land via de Balkan.

Om ongezien de stad te verlaten moet het koninklijk gezelschap zich hullen in jurken van een Bulgaars vrouwenkoor. Het is het begin van een surrealistische roadmovie door een ontregelend stukje Europa. De Balkan wordt hier opgevoerd als een soort Wilde Westen, terwijl de koning en zijn gevolg vooral aardige mensen tegen komt. Het is wel lastig dat de Turkse geheime dienst het gezelschap achtervolgt. Die heeft opdracht een diplomatiek incident te voorkomen.

Het script van King of the Belgians lijkt ingehaald te zijn door de actualiteit. Toetreding tot de EU, waarvoor de Belgische koning Nicolas III in Istanbul op staatsbezoek was, is momenteel een gepasseerd station. De politieke thematiek is slim genoeg ondergeschikt gemaakt aan het tragikomische drama van een koning die zijn identiteit probeert te vinden.

Zonder in karikatuur te vervallen zet Peter Van den Begin de stille wanhoop van de koning magistraal neer. De houterige en onbeholpen Nicolas probeert zichzelf een waardige identiteit aan te meten, ver weg van de dagelijkse sleur van het koninklijk protocol. Tussen al de burleske humor is de aandoenlijke trieste koning een dankbaar rustpunt. Grappig dat de vorst hier Nederlands spreekt met een matige beheersing van het Frans, terwijl in werkelijkheid het altijd andersom is.

Dat de regisseurs hun verhaal in de vorm van een mockumentary (nepdocumentaire) gegoten hebben, is een knappe vondst. In de film heeft Duncan Lloyd de opdracht mee gekregen om een officiële documentaire te maken over de Belgische koning. King of the Belgians is gemaakt vanuit het perspectief van de snaakse filmmaker. Zijn ironische commentaar op de geluidsband is hilarisch.

Ulrik van Tongeren

King of the Belgians (Contact Film, 2016), nu in de bioscopen.
Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken