Portrait de la jeune fille en feu

Ingehouden en intens portret van een ontluikende lesbische liefde geregisseerd door Céline Sciamma. De regisseuse is gespecialiseerd in vrouwendrama, met prachtige films als Tomboy en Girlhood als resultaat. Haar vorige films spelen in de hedendaagse tijd. Ditmaal heeft zij zich aan een veeleisend kostuumdrama gewaagd.

De handeling speelt zich af in 1770, op een afgelegen landgoed in een uithoek van Bretagne. Er moet een portret van Héloïse (Adèle Haenel) geschilderd worden in verband met een aanstaand huwelijk. De jonge schilderes Marianne (Noémie Merlant) krijgt de opdracht, maar moet eerst als gezelschapsdame fungeren omdat Héloïse weigert te poseren. De bedoeling is dat Marianne overdag goed naar haar kan kijken zodat ze ‘s nachts aan het portret van Héloise kan werken.

De crux van de film is dat het over blikken gaat. Hoe de vrouwen die ontwijken en elkaar steels blikken toewerpen. De wijze waarop ze elkaars blikken proberen te omzeilen is spannender dan menig suspense film. Dat er niet veel dialoog is, maakt het allemaal nog intenser. Het kan niet anders dan dat het in een lesbische romance uitmondt. De verboden verhouding luidt een kort moment van utopie in. Het kamermeisje Sophie (Luèana Bajrami) speelt haar rol hierin mee.

Laat in de film doemen de mannen op en komt de intense liefdesrelatie tot een einde. Opvallend hoe ingetogen Portrait de la jeune fille en feu uiteindelijk is. De seks is discreet, de kracht van de suggestie fenomenaal. De film is niet te vergelijken met een lesbische romance als La Vie d’Adèle met uitvoerige seksscènes. Sciamma gebruikt de zinderende erotiek tussen schilderes en model meesterlijk om haar drama op te bouwen.

De authenticiteit van de productie is betoverend realistisch, details zijn belangrijk en veelzeggend. Zelfs rijke vrouwen hadden in die tijd, voor de industriële revolutie, slecht één of twee jurken. Maar het zijn de twee actrices die met hun imposante vertolkingen de film maken. Adèle Haenel als de zelfbewuste Marianne en Noémie Merlant met de in zichzelf gekeerde Héloïse zijn groots en majestueus.

Ulrik van Tongeren

Portrait de la jeune fille en feu (Cinéart, 2019), vanaf 17 oktober in het filmhuis.
Share Button

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken