souvenirs

souvenirs

het is nacht, een nacht die niet gaat maar blijft
zwakke schaduwen vermaken zich met het donker
in de verte de schittering van een ster die geleidelijk
achter passerende wolken verdwijnt

het vlammende licht van een enkele kaars vlakbij
maar jij, je bent niet daar
ik wacht je zachte aanraking
wacht je hand eens zo’n kracht voor mij

verlang naar de troostende diepe klank van je stem
een trage streling langs mijn borst, tussen mijn benen
met je lippen, je warme adem

welk een zoete herinnering, welk een liefelijke souvenirs
die niet gaan, doch mij blijvend bestaan
onze nachten eens samen


tekst Marina Verte | foto Alexey Dmitriev
Share Button
Volg ons op twitter
Zoeker
Rubrieken