Aan de bestrijding van racisme en seksisme wordt al jaren veel aandacht geschonken, het begrip ageism – de strijd tegen het discrimineren van ouderen – is minder bekend en digibetisme is een woord wat ik ergens ontdekte. Voor mij betekent dat het discrimineren van mensen die niet of onvoldoende kunnen omgaan met internet en sociale media. Het komt neer op het discrimineren van mensen die niet of onvoldoende kunnen omgaan met internet en sociale media. De combinatie ageism en digibetisme komt vaak voor. In de praktijk blijft deze vorm van discriminatie echter onderbelicht.

Een voorbeeld. Ik stap op het Museumplein in Amsterdam op lijn 3. Maar wat krijgen we nou? De tram neemt een andere route. Een oudere vrouw met rollator vraagt aan de chauffeur waarom nergens staat aangegeven dat de tram omrijdt. Mevrouw antwoordt hij vriendelijk ‘de tijdelijke omweg staat online.’ Ik heb geen line meer reageert mevrouw, en ik moet naar de Kinkerstraat. Mevrouw zwijgt verder en stapt de volgende halte uit. Nou moest ik zelf ook naar de Kinkerstraat dus ik help haar met uitstappen en loop met haar op. Al lopend hoor ik haar “online” verhaal.

Ze is 86 jaar en weduwe. Tien jaar terug kon ze alles nog regelen vertelt ze. Bij de jaarlijkse huurverhoging vulde ik een briefje in en de bank regelde het verder. En toen ineens kon dat niet meer; van de bank moest ik online. Mijn zoon heeft me toen online gezet maar die woont nu in Groningen en het bankkantoor waar ik altijd kwam is ook verhuisd. Ik heb nog geprobeerd te bellen maar na een hoop cijfers waar ik niks mee kon, wezen ze me weer naar “de line”. En nou de tram weer, maar goed we lopen nu lekker in de zon lacht ze. En dat vond ik wel bijzonder aan deze oude dame. Ondanks alle ellende van wachtwoorden die ze kwijtraakte, energienota’s die niet klopten, die telefonisch niet meer rechtgezet konden worden en de voor haar steeds grotere onbereikbare online- wereld, genoot ze nog volop van de dingen die wel mogelijk waren.

Zouden er nou veel mensen zijn die op die manier opzij geschoven worden? En ja hoor, even via internet wat cijfers opgezocht en daar komt het volgende beeld naar voren. Het gaat goed met internet schrijft het CBS (Centraal Bureau voor Statistiek) maar 13 % van de anderhalf miljoen 75-plussers kunnen er niet mee omgaan. Een deel daarvan heeft, mede door gebrek aan geldmiddelen, zelfs geen computer of mobieltje. En 13 % is nog altijd tegen de 200.000 Nederlanders, en een derde daarvan is ook nog eens alleenstaand. Als je dan de cijfers van ouderen met alleen AOW en de cijfers van eenzaamheid – 9 % van de ouderen voelt zich heel vaak eenzaam- erbij haalt, dan krijg je een onthutsend beeld. Ongeveer 200.000 mensen en als je de arme en eenzame mensen erbij optelt plus anderstaligen, laaggeletterden en ouderen die vanwege een handicap weinig mobiel zijn en daarom moeizaam met Internet kunnen omgaan, kom je wel op meer dan een half miljoen mensen die door de opgelegde online-communicatie in een isolement zijn geraakt.

Tijd dus om daar wat aan te doen. Gratis hulp en advies door buurtcentra en bibliotheken zou al een stap zijn in de goede richting. Van insiders vernam ik overigens dat buurtcentra nogal vrijblijvend en soms ondeskundig omgaan met deze specifieke vraag naar hulp. Met een beetje goede wil is dat wel te verbeteren maar laten we beginnen meer bekendheid te geven aan de discriminatie van deze verwaarloosde minderheidsgroep.

Hans Beerends

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

*